Siatkówka

Podczas olimpijskiego turnieju prekwalifikacyjnego w Szombathely wielu obserwatorów zwróciło uwagę na wysoką formę Michała Winiarskiego. „Winiar” w wielu sytuacjach brał ciężar gry reprezentacji na swoje barki, atakował w najważniejszych momentach, idealnie przyjmował... Był prawdziwym liderem polskiej ekipy.


W finałowym spotkaniu z Finami zagraliście jak za starych, dobrych czasów. Z uśmiechem na ustach, z perfekcyjnym wykonaniem założeń taktycznych, bez błędów własnych. Czy to oznacza, że wracacie na swój poziom? 

 - W Szombathely wszyscy widzieli, że mamy bardzo dobry zespół i mocną ławkę rezerwowych. Muszę przyznać, iż dawno już nie widziałem tak świetnie grających potencjalnych zmienników. 

Wychodziło wam wszystko. 

 - Tylko w III secie trochę się „zagrzaliśmy”. Rozluźniliśmy się, myślami już chyba byliśmy w autokarze i w drodze do domu. Na całe szczęście pokazaliśmy charakter. I dobrze, bo nie wiadomo jak zakończyłby się ten mecz, gdybyśmy przegrali w tej odsłonie. 

Luz - to chyba najlepsze słowo, które pasuje do gry biało-czerwonych w Szombathely. I to nie tylko w meczu z Finami. 

 - Dawno tak nie graliśmy. Fatalna seria w ostatnich meczach nie napawała optymizmem przed prekwalifikacjami. Na Węgrzech pokazaliśmy pełnię swoich umiejętności. Trudno doczepić się do jakiegokolwiek elementu w naszej postawie. 

 

Michał Winiarski (fot. Reprezentacja.net)

Jeszcze przed finałem dowiedzieliście się, że wynik meczu jest sprawą drugorzędną, bowiem obie ekipy i tak mają już awans w kieszeni. W jaki sposób się mobilizowaliście? 

 - Nawet przez myśl nam nie przeszło, że możemy odpuścić ostatnie spotkanie. Przecież przyjechaliśmy na Węgry, aby wszystko wygrać. Poza tym mieliśmy z Finami rachunki do wyrównania. Cały czas pamiętaliśmy porażkę z tą ekipą na mistrzostwach Europy w Rosji. Po niedzielnym spotkaniu odetchnęliśmy. Finowie grali w najlepszym składzie i wyraźnie przegrali. To świadczy o naszej sile.

 

Cztery spotkania, jeden stracony set, to bilans węgierskich zawodów. Przed turniejem wziąłby pan taki wynik w ciemno? 

 - Kiedy dwukrotnie przegraliśmy towarzysko z Czechami, nasze morale podupadło. Naprawdę nie czuliśmy się dobrze. Nasze myśli krążyły wokół tych meczów, ale widać, że wiele się nauczyliśmy. Lepiej jest przegrywać w sparingach, ale pewnie wygrywać w najważniejszych meczach. Straciliśmy w całym turnieju zaledwie seta. I na dodatek „głupiego” seta. 

Styczniowy turniej w Turcji zapowiada się pasjonująco. 

 - Stawka jest wyrównana. Każdy może wygrać z każdym. Cieszymy się, że nie będzie tam Rosji... Teraz czekają nas jeszcze rozgrywki ligowe, potem rodzinne święta i czas na przygotowania do olimpijskiego turnieju kwalifikacyjnego w Izmirze. 

*W Szombathely rozmawiała Małgorzata Gotowiec - Sport