Siatkówka

Przez lata był filarem reprezentacji Rosji. Decyzją trenera nie pojechał jednak do Japonii, gdzie „Sborna” zajęła odległe miejsce. Chamuckich łatwo się jednak nie poddaje. Teraz jego priorytetem jest mistrzostwo Rosji z Dynamem TatTransGaz Kazań.

Wadim Chamuckich opowiada o:

O nowej drużynie
Nie nazywałbym naszego zespołu Dream Teamem - przede wszystkim to nie po rosyjsku. Mamy po prostu dobry i mocny team. Pozostało nam tylko zrobić odpowiedni wynik. Co zresztą będziemy starali się czynić. Zadanie przed nami postawiono trudne, ale do zrealizowania.

O partnerach
Z tych ludzi, którzy znaleźli się w kadrze nie grałem tylko z Gryszą Afinogienowem, Amerykaninami i młodymi zawodnikami. Razem z Andriejem Jegorczewem graliśmy długo i z efektami. Z Igorem Szulepowem broniłem barw reprezentacji bodaj przez sześć lat. Plus Siergiej Tietiuchin i Aleksander Kosariew - wychodzi, że w różnych okresach graliśmy razem z większością zawodników.

O konkurencji
W tym, że razem z Lloyem Ballem gram w jednej drużynie nie ma nic strasznego. Ostra konkurencja stymuluje do solidniejszej pracy i przynosi lepsze efekty. Z tego są tylko plusy - nawet w procesie treningowym. Na sparingach trenerzy mogą postawić po obu stronach siatkarzy klasowego rozgrywającego. Czasu na parkiecie wystarczy dla jednego i drugiego. Oczywiście kto wyjedzie zadecydują trenerzy.

O rozgrywających
Gra na tej pozycji jest decydująca dla zespołu. On trzyma w ręku wszystkie sznurki. Od niego w dużym stopniu zależy końcowy wynik. To jest praca twórcza. Posiadanie jak największej liczby schematów nie wystarcza. Potrzeba jest improwizacja, kreatywność, inwencja twórcza. Na parkiecie jestem twórcą.

O przezwisku
Broda. Było ono ze mną jeszcze w Czelabińsku. Nawet nie pamiętam kto je wymyślił. Jestem z nim już ponad piętnaście lat. Dlaczego Broda? Chyba nie warto zaprzątać sobie tym głowy.

O wędkowaniu
Prawdziwego urlopu u nas nie ma. Maksimum dostajemy dwa tygodnie wolnego. Nad zagraniczne kurorty przedkładam wędkowanie w Ojczyźnie. Miłością do wędkowania zarazili mnie koledzy z zespołu. Mój rekord życiowy - szczupak o wadze 4,5 kg.

O patriotyzmie
Byłem w wielu krajach. Każda na swój sposób jest interesująca. Jednak nic nie zrobiło na mnie specjalnego wrażenia - ani kurorty Turcji, ani wina Francji, ani włoska kuchnia. Lubię pielmieni i rosyjskiego rocka - DDT, Woskresienije, Maszyna wriemieni, radzieckie komedie i w ogóle życie w Rosji.

O rodzinie
Żona ma na imię Tatiana. Mamy czarującą córeczkę Olesię, która również zajmuje się siatkówką.

O emocjach
Siatkówka jest moim żywiołem. Dlatego też mój styl gry jest też emocjonalny. Zgadzam się, czasem nawet zbyt emocjonalny. Inaczej jednak nie potrafię. Nie potrafię grać na pół gwizdka. To nie leży w moim charakterze. Jak już wychodzę na plac to daję z siebie maksimum.

O futbolu
Nie raz ratowałem wynik meczu podbijając piłkę nogę. Na pewno można nazwać mnie w tej dziedzinie specjalistą.

O osobistej kibicce
Dziewczyna Kupawa już dwa-trzy lata prowadzi moją stronę internetową. Ona praktycznie nie opuszcza moich meczów i jest mi bardzo przyjemnie, że są ludzie, którzy tak pasjonują się siatkówką. Ona przyjaźni się z moją rodziną, łączą nas bardzo serdeczne więzi.

O nr 9
Jest to przyzwyczajenie. Gram z dziewiątką od dawna, zaczynałem jeszcze w dzieciństwie. Z czasem zrozumiałem, że ten numer jest dla mnie szczęśliwy. Przez jakiś czas zagrałem w reprezentacji z dwójką i to mi się nie spodobało. Ponownie nałożyłem koszulkę z numerem dziewiątym.

O wierze
Jestem człowiekiem wierzącym, w przeznaczenie też wierzę. Jeżeli człowiekowi coś jest pisane, to tak się stanie. Jak mówi ludowe powiedzenie - co ma wisieć nie utonie. Jestem też przesądny. Gdy czegoś zapomnę i muszę wrócić, to obowiązkowo popatrzę w lusterko.

O strachu
Mam lęk wysokości. Skoki ze spadochronem i oraz inne ekstremalne sporty nie dla mnie. Jestem człowiekiem przyziemnym.

O słabostkach
Kawa - moja słabość. Lubię włoskie i kubańskie odmiany. Mogę wypić kilka litrów dziennie.

O przyszłości
Nie lubię zgadywać co będzie. Jest to sprawa dosyć śliska. Najważniejsze zdrowie i motywacja. Jeżeli tobie siatkówka i wszystko co się z nią wiąże znudziło, to pora kończyć. Ja jeszcze się nie nagrałem się i siatkówka ciągle daje mi satysfakcję.