Siatkówka

Uważam, że wszyscy który bronią barw swojego kraju, nieważne w jakiej dyscyplinie, zasługują na uznanie, bo jeśli już to robią, to zawsze starają się stanąć na wysokości zadania. Tak jest nawet wówczas, gdy efekty ich pracy nie przystają do oczekiwań własnych oraz kibiców - pisze w swoim blogu Katarzyna Skowrońska-Dolata.

Reprezentacja to dobro narodowe, które należy cenić i chronić. To ona daje możliwość wysłuchania hymnu, występu z flagą na piersi, przeżycia wzruszenia, które trudno wyrazić słowami. Dla zawodnika to wielki honor i powód do dumy, że może bronić barw swojej ojczyzny. Mogę zapewnić, że tak było, jest i będzie. Zarówno dla mnie, jak i wielu moich koleżanek.

W kadrze narodowej powinni grać najlepsi, którzy zasłużyli na to swoją całoroczną, ciężką pracą i występami w barwach klubowych. To, że nazywam się Skowrońska i mam pewne osiągnięcia z tą drużyną, że rozegrałam ponad 150 spotkań w jej barwach i jestem podwójną mistrzynią Europy, wcale nie zwalnia mnie z obowiązku ciągłego poprawiania swoich siatkarskich umiejętności. Wręcz przeciwnie, powinnam jeszcze bardziej się starać, by udowodnić, że osiągnęłam już pewien poziom, poniżej którego nie mam prawa zejść. Gra w reprezentacji zobowiązuje. W sporcie wyznacznikiem powinna być aktualna forma. Dzięki nazwisku można wiele zyskać, ale jeszcze więcej stracić. Przeżyłam to na własnej skórze i wiem jak wielkie to ma znaczenie, ale nie dajmy się więc zwariować...

Siedzę z kawą i czytam... Ta jest zła, bo chce odpocząć, ta - bo jest chora, inna dlatego, że ma inne zdanie. Wiem, że wszyscy zabierający głos na temat reprezentacji chcą dla niej dobrze, ale pytam, czy wszyscy zabierający głos uwzględniają drobny detal, że my sportowcy też jesteśmy tylko ludźmi? Takimi samymi jak wszyscy. Nie jesteśmy robotami, którym można wymienić baterie, by mogły zasuwać od nowa jak w pewnej znanej reklamie.

Ciągle słyszę, że my, sportowcy mamy cudowne życie. Zarabiamy duże pieniądze, robiąc przy okazji to, co kochamy. To prawda. Robimy to co kochamy, tyle, że nasz czas jest ogromnie ograniczony. Kariera może trwać w najlepszym wypadku kilkanaście lat, podczas których musimy zabezpieczyć całe swoje dalsze życie. Ten okres musimy wykorzystać jak najlepiej potrafimy, ponieważ w ten zawód wpisane jest wielkie ryzyko. Ryzyko kontuzji, która w każdym momencie może wpłynąć na nasze dalsze życie i właśnie dlatego nie możemy lekceważyć swojego zdrowia, bo jak każdy mamy je tylko jedno.


* więcej na www.skowronska.pl