Największym do tej pory sukcesem reprezentacji Serbii (występującej wcześniej jako Serbia i Czarnogóra, a wcześniej jako reprezentacja Jugosławii), jest złoty medal, zdobyty podczas Igrzysk Olimpijskich, rozgrywanych w Sydney w 2000 roku.
Historia siatkówki w tym państwie bałkańskim jest bardzo długa. Istnieją dowody, że już w 1924 roku dyscyplina ta została tam oficjalnie przedstawiona. Po ponad dwóch dekadach federacja jugosłowiańska stała się jedną z 14 pierwszych członków FIVB. Reprezentacja Jugosławii na arenie światowej zadebiutowała w 1951 roku, zajmując piąte miejsce podczas mistrzostw Europy.
W roku 1956 reprezentanci Jugosławii po raz pierwszy zagrali na mistrzostwach świata rozgrywanych we Francji. Zajęli wtedy dziesiąte miejsce. Od tego czasu sześć razy kwalifikowali się na mistrzostwa globu, a w 1998 roku osiągnęli swój najlepszy rezultat, zdobywając w Japonii srebrny medal. W kolejnych zawodach tej rangi, rozgrywanych w Argentynie, Jugosłowianie zajęli czwarte miejsce, przegrywając potyczkę o brąz z reprezentacją Francji. Jednak dopiero na Igrzyskach Olimpijskich drużyna ta pokazała swoja wartość. W 1980 roku w Moskwie zajęli szóste miejsce, ale już w latach 90. podczas Igrzysk w Atlancie w 1996 roku stanęli na najniższym stopniu podium. Ukoronowaniem świetnej gry w tym okresie był wspomniany już złoty medal podczas Igrzysk Olimpijskich w Sydney w 2000 roku. W 2003 roku już jako Serbia i Czarnogóra drużyna ta zajęła drugie miejsce w Lidze Światowej przegrywając w finale tylko z Brazylią.
Dobra passa roku 2003 była kontynuowana podczas Pucharu Świata, gdzie Serbowie stanęli na najniższym stopniu podium. Przez wiele lat, złota drużyna Serbii prowadzona była przez charyzmatycznych braci Grbic Vladimira i Nicolę, świetnego serwującego Gorana Vujevicia, środkowych Andreę Gericia i Dulę Mestera oraz trudnego do zatrzymania w ataku Ivana Miljkovicia. W 2005 roku finał Ligi Światowej odbywał się w stolicy Serbii i Czarnogóry, Belgradzie. W finale, w obecności kilku tysięcy widzów Serbowie po raz kolejny musieli uznać wyższość Brazylijczyków. MVP turnieju wybrany został jednak Ivan Milijkovic, któremu jako jedynemu zawodnikowi w historii udało się to aż czterokrotnie (2001, 2002, 2003 i 2005). Podczas mistrzostw świata, rozgrywanych w Japonii w 2006 roku reprezentacja ta występowała po raz ostatni pod szyldem Serbii i Czarnogóry. Od 1 stycznia 2007 roku drużyna ta jest po prostu Serbią. Mistrzostwa te nie należały do udanych, podobnie jak Liga Światowa 2007. Serbia, z wieloma młodymi zawodnikami w składzie zajęła najgorsze w swojej historii, dziewiąte miejsce. Rehabilitacja nastąpiła podczas wrześniowych mistrzostw Europy w Moskwie, gdzie Serbowie zajęli trzecie miejsce.
Ilość występów w Lidze Światowej: 10
Liczba zwycięstw: 0
Drugie miejsca: 2 ( 2003, 2005)
Trzecie miejsca: 2