Reprezentacja Włoch

Pierwszy sukces reprezentacji Włoch na arenie międzynarodowej miał miejsce w 1948 roku, kiedy to Squadra Azzurra zdobyła swój pierwszy brązowy medal ma mistrzostwach Europy. Po ponad dwóch dekadach, na początku lat 70. młodzi reprezentanci Włoch zwyciężyli w Uniwersjadzie i od tej pory zaczęła się wspinaczka na szczyty w męskiej światowej siatkówce. W 1978 roku Włosi byli gospodarzami mistrzostw świata, na których zajęli drugie miejsce. Sześć lat później na Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles ekipa prowadzona przez trenera Silvano Prandi stanęła na najniższym stopniu podium.

Rok 1985 był przełomowy dla włoskiej siatkówki. Wtedy to drużyna juniorska zdobyła złoty medal na mistrzostwach świata w tej kategorii wiekowej. Zawodnicy tej reprezentacji stali się potem trzonem zespołu, który święcił triumfy w latach 90.

W roku 1989 Squadra Azzurra na czele ze swoim liderem Julio Velasco rozpoczęła długą serię zwycięstw na wszystkich możliwych imprezach międzynarodowych. Jeszcze w tym roku Włosi zdobyli tytuł mistrzów Europy i zajęli drugie miejsce w Pucharze Świata. Potem były trzy z rzędu wygrane w Lidze Światowej (1990, 1991, 1992). W 1991 roku Włosi zajęli ponadto drugie miejsce w mistrzostwach Europy, tuż za reprezentacją Rosji. Rok 1993 to kolejne pasmo triumfów reprezentacji z Półwyspu Apenińskiego: złoty medal mistrzostw Europy, zwycięstwo w pierwszej edycji Pucharu Wielkich Mistrzów. W następnym sezonie zapisali na swoim koncie mistrzostwo świata, pokonując w finale reprezentację Holandii oraz wygrali po raz czwarty w Lidze Światowej. Piąty tytuł w tych rozgrywkach zdobyli już w 1995 roku. W roku Igrzysk Olimpijskich w Atlancie oczekiwania wobec drużyny były wielkie. Nie udało się jednak zdobyć złotego medalu olimpijskiego, ponieważ w finale wielcy Włosi musieli uznać wyższość Holendrów. Liga Światowa nie poprawiła im humorów, ponieważ i tu musieli pogodzić się w finale z porażką z popularnymi Oranje.  Jednak co  się nie udało w roku olimpijskim, Włosi odbili sobie w kolejnym: złoto w Lidze Światowej i brąz na mistrzostwach Europy. W 1998 roku Włosi znaleźli się po raz pierwszy poza podium Ligi Światowej, zajmując czwarte miejsce. Nie była to jednak najważniejsza impreza sezonu, bo podczas mistrzostw świata, rozgrywanych w Japonii Squadra Azzurra nie dała rywalom szans zdobywając po raz trzeci w swojej historii złoty medal.

Włosi świętujący zwycięstwo (fot. FIVB)

W 1999 roku stanowisko trenera reprezentacji objął Andrea Anastazi, pod którego wodzą Włosi nadal święcili triumfy na światowych parkietach. Siódme zwycięstwo w Lidze Światowej, złoto na mistrzostwach Europy oraz trzecie miejsce i kwalifikacja olimpijska podczas Pucharu Świata mówią same za siebie. W roku Igrzysk w Sydney Włosi po raz ósmy zwyciężyli w Lidze Światowej, a potem mogli się cieszyć z brązowego medalu olimpijskiego.

Z czasem jednak reprezentanci Włoch zaczęli się wypalać. W 2001 roku były jeszcze dwa srebrne medale w Lidze Światowej i mistrzostwach Europy, ale już w następnym sezonie reprezentacyjnym wielcy mistrzowie lat 90. zajęli tylko piąte miejsce w mistrzostwach świata i czwarte w Lidze Światowej. W 2003 roku drużynę przejął trener Gianpaolo Montali, pod którego przewodnictwem Włosi zostali mistrzami Europy, zajęli trzecie miejsce w Lidze Światowej i drugie w Pucharze Świata. Rok 2004 to dla reprezentacji z Półwyspu Apenińskiego srebro w Lidze Światowej i na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach. Podczas kolejnych mistrzostw Europy w 2005 roku Squadra Azzurra zdobyła złoty medal i od tego czasu nie może zapisać na swoim koncie żadnego większego sukcesu. W 2007 roku posadę trenera otrzymał po raz kolejny trener Anastasi, który ma poprowadzić reprezentację do sukcesów na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie.

Ilość występów w Lidze Światowej: 18
Liczba zwycięstw: 8 (1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1997, 1999, 2000)
Drugie miejsca: 3
Trzecie miejsca:  2