Siatkówka - pekin2008

Anderson Rodrigues spędził w reprezentacji Brazylii ostatnie osiem lat.

- To było najlepszych osiem lat  w moim życiu. Przeżyłem dwa olimpijskie cykle i było wspaniale - przyznaje 34-letni brazylijski skrzydłowy. - Robiłem rzeczy, o których wcześniej nawet nie marzyłem. Będę za tym tęsknił i wielokrotnie będę pewnie wracał we wspomnieniach do tych chwil, które spędziłem z brazylijską drużyną. Teraz przyszedł czas, aby się pożegnać i zrobić miejsce młodemu pokoleniu. Mamy utalentowanych graczy i jestem pewien, że zdołają oni utrzymać poziom naszej reprezentacyjnej gry - mówi z nadzieją Anderson, który w przyszłym sezonie będzie występował w barwach klubu Unisul w ramach brazylijskiej Superligi.

W ciągu ośmiu lat swoich występach w barwach Canarinhios Anderson zapisał na swoim koncie dwa mistrzostwa świata (2002, 2006), olimpijskie złoto w Atenach oraz sześć razy stawał na najwyższym stopniu podium Ligi Światowej (2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007).

- Chciałbym podziękować wszystkim, którzy dali mi możliwość przeżycia tego - mówi Anderson. - Niektórzy z obecnych zawodników byli w reprezentacji, kiedy ja do niej dołączyłem i  zostałem przez nich bardzo ciepło przyjęty. Dziś jestem lepszą osobą właśnie dzięki tym wartościom i zasadom, których się nauczyłem w tej wielkiej rodzinie. 

Brazylia na drugim stopniu podium (fot. FIVB)

Trener Bernardo Rezende ubolewał również nad odejściem środkowego swojej drużyny Gustavo. 

- Odejście Gustavo będzie stratą dla reprezentacji nie tylko ze względu na jego wysoki poziom gry, ale również ze względu na jego charakter, który wnosił wiele dobrego do zespołu. Mam nadzieję, że nie oddali się zbytnio od drużyny narodowej i zostanie jej "dobrym duchem" - mówił "Bernardinho".

Gustavo decyzję o zakończeniu reprezentacyjnej kariery podjął nagle. Po przegranej w spotkaniu o olimpijskie złoto w Pekinie przeciwko USA oświadczył: - To był mój ostatni mecz w barwach reprezentacji Brazylii. Siatkówka sprawiła, że dojrzałem jako osoba oraz jako sportowiec i mogę jedynie podziękować tej dyscyplinie za to, co dla mnie zrobiła.

Dwaj klasowi zawodnicy ze sporym dorobkiem i srebrnym olimpijskim medalem na koniec opuszczają szeregi Brazylijczyków.

- W turnieju w Pekinie zrobilismy wszystko, co było w naszej mocy, daliśmy z siebie wszystko, ale Amerykanie byli lepsi - komentuje Anderson. - Nie czujemy się sfrustrowani z tego powodu, że zakończylismy zmagania olimpijskie ze srebrem. To naturalne, że po przegranej każdemu jest smutno, ale przecież srebrny medal jest lepszy niż brązowy.