Siatkówka - Juniorzy

Jedna z nadziei polskiej siatkówki. Mimo młodego wieku Jarosz doskonale radzi sobie w PLS, teraz powalczy również o Puchar kraju. I tylko nieliczni wiedzą, że reprezentant Polski juniorów nie od zawsze miał zostać siatkarzem.


Jakub Jarosz początkowo miał zostać pływakiem. Moja żona, gdy starszy syn Marcin również rozpoczął trening siatkarski, kiedyś stwierdziła, że starczy w domu siatkarzy - wspomina ojciec, znakomity przed laty zawodnik, obecnie trener EnergiiPro Gwardii Wrocław Maciej Jarosz. - Jakub zajął się pływaniem. Był w Śląsku Wrocław i nieźle mu nawet szło.

Trudno powiedzieć jak potoczyłyby losy Jakuba Jarosza na basenie. Babcia Jakuba Maria Ronczewska odnosiła sukcesy w kraju, była mistrzynią i reprezentantką Polski. Było więc po kim dziedziczyć pływackie geny. Być może doczekalibyśmy się zawodnika na miarę Pawła Korzeniowskiego lub Bartosza Kizierowskiego gdyby nie dziadek Zbigniew Jarosz. On również w przeszłości grał w siatkówkę, wystąpił w reprezentacji kraju. Pływanie to kretyński sport, takie poruszanie się od ściany do ściany - stwierdził senior rodu Jaroszów. - Siatkówka jest grą poważną.

Z upływem czasu Jakub Jarosz miał coraz bardziej podobne odczucia jak dziadek. Coraz mniej pływanie bawiło - mówi. - W końcu postawiłem na siatkówkę. Obecnie Jakub Jarosz gra w Mostostalu Azotach Kędzierzynie Koźlu i razem z Bartoszem Kurkiem, Damianem Domonikiem i Marcelem Gromadowskim stanowi, jak mówią fachowcy, prawdziwy skarb tego klubu.

Bartosz Kurek został uznany w plebiscycie czytelników magazynu "Super Volley" odkryciem 2006 roku. Kędzierzyńską młodzieżą w tym Jakubem Jaroszem zainteresował się trener Raul Lozano. Zespół w I rundzie play off walczy jak równy z równym z Jastrzębskim Węglem. Gdyby nie to, że Łukasz Kadziewicz zagrał dwie najważniejsze swoje akcje sezonu w końcówce tie breaka byłoby już po wicemistrzu Polski - mówi jeden z obserwatorów życia siatkarskiego w Polsce.

Taka porażka siedziała trochę w głowie - mówi Jakub Jarosz. - Trzeba było jednak o niej jak najszybciej zapomnieć. Nie można rozpamiętywać takich spotkań, gdyż do niczego to dobrego nie prowadzi. W ćwierćfinale Pucharu Polski spotkamy się z BOT Skrą Bełchatów. Wiemy kim jest ten rywal, co zdobył w ostatnich latach w polskiej siatkówce. Nie mamy jednak nic do stracenia. Zagramy na luzie.