Młody, perspektywiczny, utalentowany. Zawodnik, przed którym rysuje się przyszłość w kadrze Polski opowiada o swoich planach, pracy z kadrą B i Uniwersjadzie.
Reprezentacja.net:
Znalazłeś się w szerokiej, 22-osobowej kadrze powołanej na początku tego roku przez Raula Lozano, ale później próżno było szukać Twojego nazwiska w ścisłej 19-stce…
Patryk Czarnowski:
Bardzo mnie ucieszyła wiadomość, że zostałem powołany do szerokiej kadry na Ligę Światową. Później, kiedy moje nazwisko znikło z listy tych 19-stu zawodników było mi troszeczkę żal. Chciałem w te wakacje czegoś się nauczyć, solidnie je przepracować z kadrą „A” i najlepszymi zawodnikami w kraju.
Mam rozumieć, że w takim razie te wakacje przepracujesz z kadrą B?
Bardzo bym tego chciał. Zaplanowałem sobie, że w te wakacje przećwiczę pewne elementy, zagram z przeciwnikami z zagranicy i podszkolę swoje umiejętności z myślą o przyszłym sezonie. Zresztą, współpraca między kadrą A i kadrą B jest dosyć ścisła. Pracowaliśmy tym samym systemem i cieszę się, że miałem okazję pokazać się w kilku ważnych spotkaniach. Przede wszystkim byłem zadowolony z udziału w Memoriale Wagnera. Kiedyś byłem tam jako kibic i zawsze marzyłem żeby zagrać na tej imprezie, również dlatego, że jest rozgrywana na moim terenie (uśmiech).
Powoli kończy się sezon ligowy, zacznie się reprezentacyjny – jak oceniasz swoją formę?
Czuję się dobrze. Myślę, że forma też jest całkiem niezła. Jedyne czego mi żal i czego mi brakuje to trochę więcej ogrania. Nie mam tego komfortu grania tak, jak moi rówieśnicy czy osoby grające na mojej pozycji. Tego w mojej ocenie mi brakuje.
W takim razie może pora pomyśleć o zmianie klubu?
Może i tak. Ale na razie szczerze mówiąc nie myślę o tym. Gram w PZU AZS Olsztyn i chciałbym przede wszystkim dokończyć sezon i ugrać to, co jest do ugrania. To są najbliższe cele.
W tym sezonie jesteśmy świadkami przede wszystkim niezwykłej rywalizacji wśród środkowych…
Rzeczywiście rywalizacja na środku rzuca się w oczy nie tylko u nas, w Olsztynie, ale i w innych klubach. Wydaje mi się jednak, że zawsze, kiedy w sporcie występuje element rywalizacji można zrobić ogromny postęp i dużo się nauczyć. Dlatego uważam, że w tym przypadku jest to jak najbardziej pozytywne zjawisko. Patrząc z mojej perspektywy człowiek ma świadomość, że w każdej chwili może wskoczyć do pierwszej szóstki i grać.
Masz okazję trenować na co dzień z najlepszym rozgrywającym na świecie. Jak Ci się układa współpraca z Pawłem Zagumnym?
Z miejsca, raz jeszcze chciałbym pogratulować Pawłowi, bo naprawdę jest najlepszy na świecie i moim zdaniem należy mu się ten tytuł. Ja osobiście ogromnie się cieszę, że mam możliwość współpracy z Pawłem. Na pewno za parę lat wspomnę sobie, że miałem przyjemność z takim człowiekiem pracować. Paweł zawsze udziela wielu rad młodszym zawodnikom. Nie tylko na treningu, na hali, ale również gdzieś w hotelu, czy w grupie, kiedy razem wyjeżdżamy. Daje nam mądre i pomocne wskazówki. Trochę więcej tłumaczy na treningach, bo wiadomo, jest wtedy więcej czasu. A na meczu jest krótka informacja, w jaki sposób mamy grać.
Kadrę B czeka w tym roku Uniwersjada. Dwa lata temu zajęliście na tej imprezie piąte miejsce. W obliczu sukcesu naszej kadry A wypadałoby chyba poprawić ten wynik…
Ja mogę zapewnić ze swojej strony, że będziemy robić wszystko, żeby poprawić rezultat sprzed dwóch lat. W Izmirze wypadliśmy całkiem nieźle, mogliśmy spokojnie walczyć o wyższe trofeum, ale na ten wynik składały się nie tylko nasze umiejętności. Ktoś poza siatkówką pozbawił nas tych wysokich miejsc. Jeśli jednak w tym roku pojedziemy na Uniwersjadę zmotywowani równie mocno jak dwa lata temu, to dobre przygotowanie wystarczy by poprawić ten wynik.
Niedawno poznaliśmy grupowych rywali (Japonia, USA, Szwecja, Tajwan, Niemcy) naszej reprezentacji, z którymi zagramy na Uniwersjadzie – jak oceniasz naszą grupę?
Myślę, że mamy dobrą grupę i jesteśmy w stanie bez większych problemów pokonać tych rywali. Nie lekceważąc żadnego z nich uważam, że sobie poradzimy. Według mnie, najtrudniejsze mecze czekają nas z Japonią i USA.
Byłeś dwa lata temu w Izmirze, jak można scharakteryzować imprezę jaką jest Uniwersjada?
Uniwersjada jest bardzo fajną imprezą, często porównywaną do Igrzysk Olimpijskich, to taka Olimpiada dla studentów. Organizacyjnie wszystko jest bardzo podobne do Igrzysk, ale wszędzie jest tylko młodzież.
Ty również jesteś studentem. Jak to jest godzić naukę, studiowanie z profesjonalnym uprawianiem sportu?
Aktualnie jestem na trzecim roku pedagogiki. Robię studia licencjackie, więc w tym roku czeka mnie obrona pracy. Piszę o zjawisku narkomanii wśród młodzieży. Godzenie nauki i gry w pierwszoligowym klubie nie jest łatwe. Aczkolwiek studiując w Olsztynie mamy o tyle prościej, że wszystko jest zgromadzone w jednym miejscu. Jest fajnie zorganizowane miasteczko studenckie, więc mamy łatwy dostęp do wszystkich budynków i nie tracimy czasu na przykład na dojazdy. Czasem ciężko jest zgrać zajęcia z treningami, ale jak widać dajemy radę (śmiech).
Chciałam Cię jeszcze zapytać o kibiców…
Kibice w Polsce są wyjątkowi i chciałbym, żeby tacy kibice byli we wszystkich dyscyplinach, nie tylko w siatkówce. Są kulturalni, umieją się świetnie bawić i stwarzają na trybunach niesamowitą atmosferę. Poza tym kibice to, oprócz libero, siódmy zawodnik w naszej drużynie (uśmiech), a jak wiadomo, przy własnej publiczności gra się bardzo dobrze. A gdy tłum ludzi krzyczy Twoje nazwisko to dodatkowo motywuje Cię do jak najlepszej gry. Pamiętam swój pierwszy mecz przed publicznością, denerwowałem się i nogi trzęsły mi się jak galareta. Ale bardzo szybko, dzięki kibicom, poczułem się po prostu jak u siebie w domu. Wszystko zaczęło wychodzić, a strach odszedł na bok.
* Z Patrykiem Czarnowskim rozmawiała Natalia Starosta - reprezentacja.net
