Siatkówka - Seniorki

Kadra A

MARCO BONITTA

Dwudziestego ósmego lutego 2007, po niemalże jednogłośnym zwycięstwie w konkursie ogłoszonym przez PZPS, został następcą Andrzeja Niemczyka. Jego motto w pracy trenerskiej brzmi: „Trening to nie miejsce dla demokracji. Gdy zaczyna się praca, kończą się dyskusje”.

W Rawennie prawie wszyscy grają w siatkówkę

Marco Bonitta urodził się 5 września 1963 r. w Rawennie.– Rawenna to miasto, z którym związane jest całe moje dzieciństwo, ma bardzo stare tradycje siatkarskie. Niemalże każdy próbuje swoich sił właśnie w tym sporcie. Można powiedzieć, że siatkówka jest pasją wszystkich mieszkańców tej miejscowości – podkreśla. Bonitta był przez pewien czas zawodnikiem trzeciej ligi włoskiej. Z racji niewielkiego wzrostu grał na pozycji rozgrywającego. – Udało nam się zdobyć mistrzostwo tej ligi. Dla mnie był to olbrzymi sukces, porównywalny ze zdobyciem medalu na Igrzyskach Olimpijskich – mówi z uśmiechem na twarzy. 

Nowy trener reprezentacji Polski jest absolwentem Uniwersytetu Bolońskiego, na którym ukończył Wychowanie Fizyczne. Do dziś jest związany z tą uczelnią – pracuje tam w charakterze wykładowcy.
W rolę trenera piłki siatkowej wcielił się po raz pierwszy w wieku 20 lat w klubie Conad C.R. Rawenna, w którym prowadził kadry młodzieżowe. – Moim mistrzem był wielki Polak – Aleksander Skiba. Zawsze we mnie wierzył – mówi. Jego przygoda z prowadzeniem seniorek rozpoczęła się w sezonie 1996/97. Został wówczas pierwszym szkoleniowcem drużyny Big Power Rawenna i od razu z Serie A2 awansował do ekstraklasy. W kolejnych latach był związany z klubem Foppapedretti Bergamo, z którym zdobył m.in. dwukrotnie mistrzostwo Włoch (1998 i 1999). Ekipę Bergamo prowadził do 2000 roku, potem na rok trafił do kolejnego klubu włoskiej serie A1- Mirabilandia Rawenna.

Reprezentacje

Pracę z reprezentacją Włoch rozpoczął po sezonie 2000/2001. Prowadził ją od marca 2001 do września 2006. Z tego okresu Marco Bonitta może poszczycić się wieloma osiągnięciami, z czego największym jest wywalczenie mistrzostwa świata w 2002 roku.
Warto zwrócić uwagę na mecz finałowy mistrzostw Europy 2005. Była to jedna z wielu bezpośrednich konfrontacji byłego i obecnego trenera Złotek. W Zagrzebiu Polki dowodzone przez Andrzeja Niemczyka pokonały Włoszki 3:1 i tym samym zdobyły złoty medal. W wyniku konfliktu z czołowymi zawodniczkami kadry narodowej, tuż przed mistrzostwami świata Bonitta pożegnał się z pracą pierwszego szkoleniowca Włoch. Rozpoczął pracę z mężczyznami obejmując posadę trenera zespołu Edilesse Cavriago występującego w Serie A2. 

„Dzień dobry”

Dwudziestego ósmego lutego 2007, po niemalże jednogłośnym zwycięstwie w konkursie ogłoszonym przez PZPS, Marco Bonitta został następcą Andrzeja Niemczyka. – Do wzięcia udziału w konkursie zorganizowanym przez Polski Związek Piłki Siatkowej skłoniło mnie wielkie wyzwanie, jakim jest próba zakwalifikowania się do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie – powiedział na konferencji prasowej, na której został podpisany kontrakt.
Bonitta przyznaje, że wcześniej nie współpracował z polskimi siatkarkami, ale zna ich wartość, a o całej drużynie wypowiada się w samych superlatywach.

Pierwszymi słowami wypowiedzianymi przez Bonittę w języku polskim były „dzień dobry”. Trener zapowiada jednak, że nauczy się całego naszego ojczystego języka, by w ten sposób dowieść, jak wielkie znaczenie ma dla niego praca w Polsce. – Wyznaczyłem sobie dwuletni termin. Przed olimpiadą na konferencji prasowej będę mówił już bez pomocy tłumacza – zapowiada. 


Jaki jest Bonitta?

Marco Bonittę cechuje przede wszystkim ogromna charyzma. Wyznaje motto: „Trening to nie miejsce dla demokracji. Gdy zaczyna się praca, kończą się dyskusje”. Na co dzień jest jednak człowiekiem spokojnym. Bardzo lubi czytać książki, często historyczne i te o tematyce filozoficznej. Nierzadko sięga również po biografie wielkich osobistości i z pasją poznaje ich żywoty. 

Kadra B

Gdy w 2005r. powołana do życia została kadra B, trener Piasecki wraz z Rafałem Błaszczykiem objęli nad nią nadzór. Pierwsze osiągnięcia przyszły bardzo szybko, bo w tym samym roku Polskie siatkarki, pod ich wodzą, zdobyły srebro na Uniwersjadzie w Izmirze.
Leszek Piasecki przygodę ze sportem rozpoczął w szkole podstawowej. Z początku był koszykarzem, jednakże w technikum zajął się już tylko grą w siatkówkę.
Pierwszym profesjonalnym klubem, w którym grał, był AZS Szczecin. Później występował w Chemiku Police i ,,Stali Stocznia". Od samego początku został ustawiony na środku bloku. Studiował na AWF-ie z myślą o zawodzie trenera lub nauczyciela wychowania fizycznego. Będąc na trzecim roku studiów zakończył karierę zawodnika.
Leszek Piasecki prowadził szkółkę siatkarską przy "Stali Stocznia", zaczął też asystować trenerowi Chojnackiemu.
Jest pełen uznania dla pracy trenerów Matlaka, Niemczyka, Chojnackiego, oraz Wagnera, jednakże nie chce ich naśladować. Chce pozostać oryginalny.

Sylwetka Leszka Piaseckiego

RAFAŁ BŁASZCZYK - II trener, urodzony 11.03.1964, żonaty.

Rafał Błaszczyk od 2005r. jest drugim selekcjonerem zaplecza reprezentacji Polski seniorek. Wspólnie z Leszkiem Piaseckim pracując z kadrą B, odnieśli poważny sukces. Na rozgrywanej latem 2005r. Uniwersjadzie sięgnęli po srebrny medal.
Jako 13 letni chłopiec, rozpoczął treningi w Gwardii Wrocław. W tym klubie pozostał jeszcze przez okres dwóch lat od ukończeniu wieku juniorskiego. Trenował z takimi siatkarzami jak Leszek Łasko, Maciej Jarosz, Ireneusez Kłos, czy Zbyszek Barański.
Gdy Gwardia przeżywała swoją świetność w polskiej lidze, Rafał Błaszczyk edukował się na wrocławskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Po ukończeniu studiów i zrobieniu specjalizacji trenerskiej, zaprzestał uprawiania wyczynowego sportu i otworzył nowy rozdział swego życia - został trenerem.
Rafał Błaszczyk zajmował się szkoleniem żeńskiej młodzieży w Gwardii. Przez jego ręce przewinęło się kilka siatkarek, które dziś stanowią o sile pierwszej reprezentacji, m.in. Dorota Świeniewicz, Izabela Błecik, czy Ola Przybysz.
Z siatkówką reprezentacyjną jest związany z przerwami od 20 lat. Debiutował jako drugi trener kadry juniorek w 1986r. Następnie przyszedł czas na przygodę z seniorkami. Współpracując z trenerem Skrobeckim wywalczył szóste miejsce na Mistrzostwach Europy kobiet w 1997 r., co niewątpliwe można nazwać swego rodzaju sukcesem. W 1999r. będąc pierwszym trenerem kadry juniorek, wywalczył z drużyną 5 miejsce na Mistrzostwach Świata.
 
Sylwetka Rafała Błaszczyk